Gaat het weer een beetje meneer Van den Hurk?
Samen met de andere deelnemers van de NEVAT-studiereis wacht ik bij de gate tot we eindelijk mogen vertrekken. Het vliegveld is één groot beweeglijk mierennest, maar hier zit er geen beweging in. Ik check onze vlucht op mijn mobiel, maar het internet is ook al traag. De woorden ‘boarding now’ klinken voor sommigen als een startschot voor de 100 meter sprint.
Deze keer gaat de studiereis naar het land van Xi Jinping. Al moet ik dat eigenlijk niet zo zeggen, want China is natuurlijk veel meer dan de leider van de Communistische Partij. Wat dit land allemaal kan, wordt direct duidelijk bij ons bezoek aan de indrukwekkende autofabriek van Xiaomi. Dit techbedrijf groeide in tien jaar uit tot een van de grootste telefoonfabrikanten ter wereld. In 2021 besloot men ook de automarkt in te stappen. Vijf jaar later rollen er dagelijks 2000 auto’s van de band. Hoe doen ze dat toch?
Om te beginnen werkt de regering iedere vijf jaar met focusgebieden. China heeft 34 provincies en regio’s en er werd bepaald dat elk gebied zijn eigen autofabriek moest krijgen. Daar wordt dan alles aan gedaan. Dus geen bouwgedoe als bij ons over stikstof, salamandertjes of vleermuisjes, nee, men geeft vol gas én subsidie. Tegelijk kijkt men kritisch wie succesvol zijn. Die bedrijven die overblijven, worden vervolgens ook buiten China ondersteund. Houd er dus maar rekening mee: volgend jaar komt Xiaomi naar Europa.
Die steun vanuit de overheid zorgt voor meer dan alleen tempo en schaalgrootte. Er ontstaat een infrastructuur die werkt als een vliegwiel. Ondernemers moeten nog steeds knokken, er is stevige concurrentie, men leert snel en krijgt kansen om te groeien. Dat zie je in veel branches terug. We zagen talloze robottoepassingen in de zorg, waar AI ze helpt om situaties te begrijpen. In onze eigen branche zagen we een wisselend beeld: hypermoderne panden recht tegenover fabrieken die veertig jaar terug in de tijd lijken te gaan. China kent dus ook uitdagingen. Het is koploper in hernieuwbare energie, maar krijgt dat niet goed aangesloten op het netwerk. De bevolking vergrijst snel. Eerst gold het één-kind-beleid, daarna twee en nu drie, maar waar China bijna overal indrukwekkend tempo maakt, stagneert het met kindjes maken.
Na een week rondreizen werd mij duidelijk dat we trots mogen zijn op onze kwaliteit en vindingrijkheid. Maar ik kan ook een paar dingen noemen die ik graag van hén zou willen kopiëren en daar moeten we niet te lang mee wachten…
Ronnie van den Hurk
De Cromvoirtse