Gaat het weer een beetje meneer van den Hurk?
Je kent het wel, sta je in de supermarkt met een volle kar, hoopvol rondkijkend of je geholpen wordt, maar je hoort en ziet vooral zwijgende zelfscanners en protesterende exit-poortjes. Slechts één enkele medewerker voor veel te veel klanten, die het té druk heeft met drie taken tegelijk. Thuis op de bank puf ik nog wat na van deze ‘superervaring’, als spontaan ook nog mijn internet eruit klapt. Na wat rondzwervingen op mijn mobiel, langs FAQ’s en een te algemeen chattende chatbot, besluit ik om mijn provider te bellen. Vijf keuzemenu’s met een computerstem en vier irritante wachttunes verder, geef ik de moed maar op, ook dit is geen feest.
Column Ronnie van den Hurk.
Waar we onlangs wel slingers voor op konden hangen waren twee jubilarissen bij De Cromvoirtse. Collega’s die al 10 jaar met volle overtuiging hun hoofd, hart en handen inzetten. Terwijl we met elkaar proosten, denk ik aan onze ‘Cultuurplaat’, een poster die door ons hele bedrijf hangt. Hierop staat kleurrijk geïllustreerd wat wij als kernwaarden belangrijk vinden. Ik weet dat er mensen zijn die hier rode vlekken van krijgen, maar geloof mij, bij ons zijn dit allesbehalve holle frases en het zorgt ervoor dat wij ons continu bewust zijn van klant- én medewerkerstevredenheid. En dat die onlosmakelijk verbonden zijn.
Goede mensen werven is cruciaal en tegenwoordig een uitdaging. Bij ons begint dat dus met het beoordelen of iemand binnen onze cultuur past. Met diverse nationaliteiten is dat nog iets meer een legpuzzel die zorgvuldig gelegd moet worden. Ondertussen hebben we hier een feilloos gevoel voor. Mooi om te zien dat medewerkers het ‘Cromvoirtse-gevoel’ waarderen en we hebben al meegemaakt dat personeel hiervoor zelfs terug in dienst komt. Zodra we iemand collega kunnen noemen, doen we er alles aan om te zorgen dat die het naar zijn zin heeft. Een belangrijk element hierbij is een leven lang leren. We kijken naar wat iemand kan en wil. Aan een kanter van nu worden bijvoorbeeld hele andere eisen gesteld dan jaren geleden. Of wat te denken van iemand die vanuit de commerciële binnendienst, via een functie van assistent-bedrijfsleider doorgroeit naar bedrijfsleider?
Juist die middag tijdens het jubileumfeestje ervaar ik de menselijke maat. Als ik na afloop richting mijn auto loop blijf ik nog even stilstaan bij een ‘Cultuurplaat’ aan de muur. Ik besef dat wat we hebben opgeschreven alleen maar gaat over mensen, onze medewerkers. Daarmee maken we altijd écht het verschil.
