Onwennig
De afgelopen jaren heb ik jullie in mijn columns vooral meegenomen in het verkoopproces: de aanloop en de afwegingen die ondernemers maken om tot het besluit tot verkoop te komen. Stuk voor stuk unieke trajecten die tot op zekere hoogte te categoriseren zijn, maar uiteindelijk altijd hun eigen verloop kennen. Maar wat gebeurt er eigenlijk ná de definitieve overname? Gaan we dan over tot de orde van de dag, of begint er juist een nieuw proces?
In tegenstelling tot de aanloop naar de verkoop, is deze fase verrassend herkenbaar. Bij vrijwel alle verkopers zie je hetzelfde patroon. De laatste puntjes worden op de i gezet, maar het gevoel is anders dan anders. Het is alsof een kind definitief het ouderlijk huis verlaat. Je denkt dat het gezamenlijke leven ophoudt te bestaan, maar later blijkt dat alleen de vorm verandert. Na het bezoek aan de notaris valt de spanning van de intensieve maanden van het onderhandelen van je af. De vermoeidheid slaat toe. Vaak wil je nog maar één ding: slapen. Die vermoeidheid trekt gelukkig snel weg, maar maakt plaats voor iets anders: onwennigheid. De eerste keer weer naar je bedrijf gaan, voelt anders.
Dan volgt een spannend moment: het toespreken van het personeel. Hoe zullen ze reageren? Veel ondernemers vrezen teleurstelling of onzekerheid. In de praktijk blijkt dat vaak mee te vallen. Medewerkers hebben meestal al een vermoeden, ondanks alle geheimhouding. De reactie is regelmatig vrij nuchter. Achteraf blijkt de spanning vaak groter dan nodig. En dan begint het pas echt. In de meeste gevallen blijft de verkopende DGA nog een periode betrokken: soms enkele maanden, soms enkele jaren. Korter als er al een opvolger klaarstaat, langer als die nog gevonden moet worden. Met een nieuwe eigenaar komt vrijwel altijd een andere koers. Soms subtiel, soms ingrijpend in managementstijl, procedures en in de omgang met het personeel. Een verandering is onvermijdelijk. De verkoper kijkt hier vaak met verbazing naar. ‘Wat gebeurt hier?’
Die verbazing wordt regelmatig gedeeld met het personeel. Samen observeren ze de nieuwe situatie, soms met gefronste wenkbrauwen. De veranderingen worden onderwerp van gesprek binnen maar ook buiten het bedrijf. Na verloop van tijd berust een groot deel van de verkopers in de nieuwe realiteit. Sterker nog: sommigen zien dat de nieuwe koers niet per se slechter is; alleen anders. Toch lukt dat niet iedereen. Een deel van de verkopers blijft moeite houden met de veranderingen en beleeft een lastige periode. In die gevallen komt het definitieve afscheid vaak eerder dan gepland. Achteraf blijkt dat meestal toch de beste beslissing.
Han van Rijn
Specialist in overnames en financieringen
voor technische ondernemingen
han@kromhout.net